İlk hikaye: Safiye

Ağu 01

Gülüşünde kendimi kaybettiğim, tek alın kırışıklığında kalbime bıçaklar saplanan Safiye. Nasıl da küçük nasıl da ürkektin. İsminden 20 yaş küçüktün. Kollarıma sardım seni, titrerdin. Sen ne küçüktün Safiye. Baba diye ağlardın ama baban göndermişti seni yanıma. Anne demezdin hiç, annen iyi kadındı rahmetli. Sana büyük gelen...

Read More

Günlük – 28 Ekim 2004

Nis 19

Peh…zaman çok kötü birşey. Çok olduğu zaman tembelleştiriyor az olduğu zaman panik. Bu lafımı sadece bir öğrenci anlayabilir. Neden insanlar kendileri değiştikçe etrafındakilerin de aynı derecede değişmelerini bekliyorlar. Bence farklı insan yoktur. Değişim süreci kısa, uzun, orta, az kısa…vb vardır. Bu aminoasitlerin...

Read More

Günlük – 14 Ocak 2003

Nis 19

Biraz önce eski günlüklerimi okuyordum. Hep aynı şeyi yazmışım. Acaba gelecekte bunları okuyacak mıyım diye. Eğer okursam gelecekteki bana yani şuanda gelecekse ve bunu okuyorsam sana bir nasihatım var Öykü. Şu anda yaşım küçük olabilir. Ve bir hayli uzun bir sürede çocuk kalmaya devam edeceğim. 15 yaşında bir insanı ne kadar dikkate...

Read More
Visit us on Google+