Keşke ölmesen

Nis 19

Anne bugün sana yazıyorum, Nesli’ye ulaşamıyorum artık.

Anne çok insan var. Dünyada tek türde ve çok çeşitte insan var. Hangisine hitap ettiğimi bulamıyorum artık. Hep diyordun ya “oğlum, yalnız kalacaksın”. Birlikte yalnız olamadığım insanı bulmaya çalışıyorum. Söz veriyorum sana ki seçici davranmıyorum. Kimsede Nesli’yi aramıyorum. Sadece kimsenin beni aramadığını fark ediyorum artık. Artık insanlar o kadar vazgeçmiş ki aramaktan, aranmaya o kadar odaklanmış ki. Senin dediğin gibi yaptığıma yemin ederim anne. Sadece bana değer verene bakıyorum. O kadar yoklar ki. Değer verme kavramını unutmuşlar artık insanlar. O kadar nefret dolular ki. Nefret etmeye o kadar hazır. Hazırlar vurmaya, o kadar hazırlar ki kavga etmeye. Fırsat arıyorlar. İnsanları sevmeyi unutmuşlar anne. İnsanlar anlayış göstermeyi unutmuşlar. Kedileri tanıdıkça insanları ne kadar sevmediklerini farketmişler güya ama bunun ne kadar olmaması gerektiğini farkedememişler. Kimsenin savaşmaya hali yok ama hep bir savaş halindeler.

Keşke bana öğretmeseydin. Senin değerlerine aykırı hareketler ettiğimde karşılık olarak sadece “sana zarar vermeyecekse ve sen mutluysan yap” demeseydin. Bencilliği öğretseydin anne. Sahtelik nedir öğretseydin. Sen bilmezdin biliyorum da bana öğretebilseydin. Beni hayata hazır edebilseydin. Sen bana bir birey olmayı öğrettin, sen kendi kendime bana yetebilmeyi öğrettin. Bir insan yarım iken onu tamamlayan insan olabilmeyi öğrenemiyorum anne. Herkes yarım artık bu dünyada. Herkes zarar görmüş. Keşke beni yarasız salmasaydın bu dünyaya. Ortama ayak uyduramıyorum anne. Yara sarmayı, yarar sağlamayı öğrenemiyorum anne. Biri “bana bunları yaşattılar, onlardan uzaklaştım” dediğinde onu kendime yaklaştırmayı bilemiyorum. Yüzüm kızardığında benimle dalga geçenlere karşı duramıyorum anne. Yüz kızarıklığı bile zayıf insan davranışı olmuş beni saldığın dünyada.

O kadar azınlıktayım ve kaybediyorum ki yanımda olmayanlara hak vermeden geçemiyorum anne. Ben de ben olsam yanımda olmazdım. Sen bu savaştan emekliye ayrıldın, savaştan nasıl sağ çıkmıştın? Doğru olduğunu bildiğim değerlere artık sahip çıkamıyorum. İstiyorum. Henüz vazgeçmeye hazır değilim. Çok yalnızım anne.

Keşke ölmesen,
Yazar

Visit us on Google+