Depresif miyim neyim?

Nis 28

Dün biri ile konuşuyordum. Bana depresif olduğumu söyledi. Bir an düşündüm. Hayatı boyunca sabah gözüne giren o ilk güneş ışığına bile gülümseyerek günaydın demiş bir insan evladı nasıl depresif konuşabilirdi? Sonunda bugün dönüp dışarıdan kendime bakma gayreti içerisine girdim. Ben resmen, adeta ve düpedüz depresiftim. Sinsice dönüştürülmüştüm. Şu an olduğum adama. İşin kötüsü senden sonra gelen güncelleme, kodumda fazladan satırlara o da programın düzgün çalışamamasına neden olmuştu. Her hücremden hata mesajı fışkırıyor ve beni depresif birine dönüştürüyordu. Sen değil de Nesli, seni suçlamak istemiyorum. Yokluğun beni bu hale dönüştürmüştü.

Dönüşmüştü. Söylemek isteyip anlatamadıklarım. Tanışıp anlaşamadıklarım. Görüp görmemezlikten geldiklerim. Öyle şeylere dönüşmüşlerdi ki; boş şişelere, anlamsız sözlere ve yaptığıma pişman olduğumu kendime bile itiraf edemediğim hareketlerime. Sensiz geçen her saniye, huylarımı değişiyordu birer birer.

Anlatamadıklarım, atmaya kıyamadığım eşyalarına. Beni yere düşüreceğini zannettiğim hadiselere karşı cesaretim, hakkında ağladığım manasız konulara. Dönüşüyordu birer birer; kurduğum hayallere, kurduğum hayallerin umut olmasından çok yarattığı hayal kırıklıklarına.

Tek korkum var şimdi. Bir daha geri dönüştürülemez olmaktan. Senin yaratmış olduğun bu darbe sonrası ayağa kalkıp enkaza baktığımda.

Depresif,
Yazar

Visit us on Google+